ARTYKUŁ : Co zakłada prawo do wody i godnych warunków sanitarnych

28 czerwca 2010 roku Zgromadzenie Ogólne ONZ przyjęło rezolucję, w której uznano dostęp do czystej wody i sanitariatów jako prawo człowieka. 122 przedstawicieli głosowało za, nikt przeciw, a 41 (w tym przedstawiciel Polski) wstrzymało się od głosu. Inicjatorem rezolucji była Boliwia.

W Polsce trudno jest nam wyobrazić sobie sytuację, w której nie mamy  dostępu do studni ani kranu, a także do łazienki lub innego ustronnego  miejsca, gdzie możemy załatwić nasze potrzeby fizjologiczne. Brak wody  rodzi wiele konsekwencji zdrowotnych, które wiążą się z brakiem higieny i  groźnymi infekcjami. Brak sanitariatów ma niemałe konsekwencje  społeczne, związane z brakiem prywatności, poczuciem wstydu i  zagrożenia. Stworzenie dogodnych i bezpiecznych  warunków do spełnienia  tych podstawowych potrzeb człowieka, jakimi są picie, jedzenie i  defekacja, to obowiązek państwa w ramach realizacji podstawowych praw  człowieka.

Prawo do wody nie może być w pełni realizowane bez spełnienia poniższych kryteriów: •    Dostępności wody dla wszystkich na zasadach równości. Żadna grupa   społeczna, etniczna, religijna i inna nie może mieć ograniczonego prawa   do wody. Infrastruktura wodna i sanitarna i kontrola oraz kontrola   dostaw wody nie mogą w żadnym wypadku stanowić narzędzia represji, walki   politycznej lub być użyte przeciwko ludności w czasie konfliktów   zbrojnych. •    Dostępności wody w wystarczającej ilości – nie tylko brak wody  jest  problemem, ale także jej mała ilość. Prawo do wody zakłada, że  każdy  człowiek ma wystarczająco dużo wody do użytku domowego i  osobistego.  Przyjmuje się, że dla zapewnienia właściwych warunków  zdrowotnych i  higienicznych, przygotowania pokarmów, picia i sprzątania  potrzeba od 20  do 50 litrów wody dziennie na osobę. •    Woda, która jest udostępniana ludności musi być bezpieczna. Należy   stale kontrolować jej jakość. Miliony ludzi na świecie chorują i   umierają dlatego, że piją brudną wodę. Dostęp do zanieczyszczonych   źródeł nie może być rozumiany jako realizacja prawa do wody. •    Woda jako  substancja niezbędna do życia powinna być dostępna dla   każdego niezależnie od statusu materialnego. Oznacza to, że cena wody   oraz obsługi infrastruktury powinna być na tyle niska aby każdego było   stać na wystarczającą ilość wody dla siebie i rodziny.

Podstawową koncepcją w dyskusji na temat praw człowieka jest godność,    która wynika z samej istoty człowieczeństwa. W rezolucji ONZ nt. prawa    do czystej wody i sanitariatów uznano, że brak dostępu do bezpiecznego    ujęcia wody oraz sanitariatów urąga ludzkiej godności. Powszechna Deklaracja Praw Człowieka z 1948 roku gwarantuje wszystkim    ludziom prawo do standardu życia odpowiedniego dla ich stanu zdrowia i    dobrobytu. Artykuł 12 Międzynarodowej Konwencji o Prawach  Ekonomicznych,   Społecznych i Kulturalnych (1966) stwierdza „prawo  każdego do   korzystania z najwyższego osiągalnego standardu zdrowia  fizycznego i   psychicznego.” Artykuł 24 Konwencji o Prawach Dziecka  (1989) dalej   zapewnia, że każde dziecko jest uprawnione do korzystania  z najwyższego   osiągalnego standardu zdrowia, które wymaga od Państw –  Stron   przedsięwzięcia odpowiednich środków do walki z chorobami i    niedożywieniem, w tym udostępnienia podstawowej opieki zdrowotnej (co    obejmuje zapewnienie czystej wody pitnej) (The Right to Water, WHO 2003).

źródło: www.pah.org.pl